Posted on Geef een reactie

Hogestraat Aalten

kinderparadijs

Gisteravond werd vanwege de grote  belangstelling voor het onderwerp “de verdwenen middenstand” een tweede fimavond in het Nationaal Onderduik Museum in Aalten gehouden.
In het museumcafé vertoonde men films over de verdwenen winkels uit het centrum van Aalten in de jaren 1960 tot 1993.  Veel aandacht kreeg de film uit 1992 en 1993 met de winkeliers in de Hogestraat. Toen waren er al veel klachten over de verpaupering van het straatbeeld en leegstaande winkels.
Naast het het feit dat er nog steeds problemen zijn met leegstand en verpaupering en dat er aandacht en beleid op moet worden gemaakt was het voor ons ook mooi om te zien hoe de voorgaande winkeliers in ons pand op nummer 35 er echt wel  iets van wisten te maken, het speelgoed van mevr. Geelink, “Het Kinderparadijs”, heel veel poppen zag ik in de gauwigheid en daarna de gitaren en piano’s van Vellekoop. Voor zover het dialect het toeliet begreep ik dat het een stel diehards waren die middenstanders!

Posted on Geef een reactie

Loslaten

Loslaten

Vandaag een erg  aardige dame van de plaatselijke krant op bezoek om een aantal vragen te stellen in het kader van het ondernemerschap, ik ben vereerd, naast de vragen over het bedrijf en hoe het nou allemaal is gekomen een onverwachte of eigenlijk ook weer niet: wat is je levensles. Ik hoef hier niet lang over na te denken, voor mij is “loslaten”een goeie. Soms lastig en spannend maar loslaten is ook ruimte voor nieuwe dingen, das eigenlijk de start geweest van mijn winkel 🙂

Posted on Geef een reactie

Patina heet dat geloof ik…

Eerste verkoop
Eén van mijn eerste verkopen was een zorgvuldig intact gehouden lamp met een prachtige oude uitstraling. Het had jarenlang buiten gehangen, was goed verweerd en had een laagje van stof, vuil en een beetje roest, ik geloof dat men dat “Patina” noemt.
Ik vond het mooi.
De koper ook, dacht ik.
Hij kwam s ’avonds laat nog na veel telefonische route coaching ( nee, je navigatiesysteem brengt je niet altijd waar je zijn wil).
“Ja, mooi”; zei de man “Ik neem hem”
We rekenen af, ik loods de man de straat uit, zwaai hem nog na en zie ineens zijn remlichten opgloeien.
De man stopt, stapt uit, loopt terug en roept: “Oh ja, wat ik nog vragen wilde, met welke verf kan ik de lamp het beste opknappen?” “Hij is wat roestig”….

Even ben ik stil….. Dan moet ik vreselijk lachen (om mezelf).
Natuurlijk, de man doet wat Hij mooi vindt. Das goed.

Posted on Geef een reactie

“Binnenste Buiten” russische fabriekslamp

 

lamp emaille open 1

Af en toe kijk ik naar het woon/eet programma “Binnenste Buiten”.
Afgelopen week kon men een kijkje nemen in een uniek huis in Enschede, een Amsterdams pakhuis,

 

althans dat was de inspiratie. Goed gelukt, leuk huis. 

De lampen boven de keuken tafel kwam me bekend voor! 

Dezelfde fabriekslampen maar ook andere hebben we ook in onze winkel, verschillende soorten en maten, om te bouwen of al verbouwd. 

(geen garantie dat het productieteam van “Binnenste Buiten” ook bij jullie wil komen filmen natuurlijk 🙂